پرویز کاوه 

 

خانه
بایگانی نوشته ها

پست الكترونيك


لوگو

 


غزل امروز افغانستان

سمیع حامد
محمد کاظم کاظمی
محمد شریف سعیدی
سنجر سهیل
منیژه باختری
فردا
فانوس

طراحی

 

 

چهارشنبه ٢۳ اردیبهشت ،۱۳۸۳

چونان حريقی سرد

 

از ديرگاه، از خويش

چونان حريقی سرد

دود سپيدي را به تصاعد نشسته ام

 

 ***

ملالت

در هيئت يک دلتنگی در تداوم

در ربوده ست

تنهاييم را

 

دردم باز سنگين شد

آنگاه که

غبار قباحتی طولانی ،

                        - در طرح انگاره يی هميشه -

تقديس الاهة نياکانم را

                        در بر گرفت

و خانه ام

چونان معبدی متروک

                        بی عبادت ماند

و سنگيتر

آنگاه

که هيچکس درد سنگينم را

                                    برنتابيد

دانستم

اين زجر

در ضيافتی نا بهنگام ، با دستان ميزبانی شياد

در قبالة مان درآورده شد

اين زجر

چونان طرح سيمانی ساری

سنگ خواهد شد

                        يا سنگر

 

 ***

شب نيز فرارسيد

و من

            - پيوسته خسته -

سگرت و چای از کسی خواهم تمنا کرد

با آنکه ميدانم

سگرت قبل از آن که خود بسوزد

                                    مرا ميسوزد

و نفسهای سوخته چای

نابدر کرده خسته گی ام را

                        عينکم را مکدر ميسازد

 

امروز اين چنين خسته

اين چنين دلتنگ

در انديشة فردا

با آنکه ميدانم

فردا نيز

            آوار معبدی متروک را

بر خسته گی شانه هايم زخمی عميق خواهم داشت

 

 ***

از ديرگاه از خويش

چونان حريقی سرد

دود سپيدی را

            به تصاعد نشسته ام

پرویز کاوه

حدیث عشق بیان کن بدان زبان که تو دانی ()


 


 
 

[ خانه| بایگانی نوشته ها | پست الكترونيك ]

>